خيلي جالب و گير ا بود

ولي متاسفانه ما هميشه با اين مسائل برخورد داريم كه نمي توانيم كاري را انجام دهيم

سلام استاد عزيز !
نوشته هاي ارزنده تان را مي خوانم.
چشم به راه حضور سبزتان هستم.

برای دیدن آن نور نفس عمیق شاید از این نسل بودن یا با آن ها نزدیک بودن ضروری باشد. این بار که خواستید ببینید به جزئیات بیش‌تر دقت کنید. حیرت انگیز است...
در مورد بازیگری درجه یک و یکنواختی و این‌ها هم می خواستم بگویم یک چیزهایی ولی خب دیدم بعضی چیزها سلیقه‌ای‌ست. شکیبایی از نظر خیلی‌ها ـ بخصوص بین کارگردان ها و فیلمنامه نویس ها ـ بهترین بوده توی ایران. ولی نظراتی شبیه نظر شما را هم خیلی از منتقدها داشته‌اند... خلاصه سلیقه هم این وسط خیلی نقش دارد.
نقد آوینی هم واقعا جالب بود ـ البته از اون لحاظ! :)

اما اون فقط خاطره بود نه. درست مثل دنيايي كه در او زندگي مي كنيم. دنياي تصويرها. دنياي پست مدرن ما.

این که گفتی "بازی همیشه یک نواخت" بی انصافی است واقعا. شاید فیلم های بدی دیده ای که خواسته اند هامون را تکرار کنند اما فقط همان روزی روزگاری را هم اگر دیده باشی، بی انصافی کرده ای.
شاید این دلخوری ما از این جاست که همیشه انتظار یک هامون یعنی یک شاه نقشی به آن بزرگی داشته ایم و خب طبعا انتظارمان برآورده نمی شده. نمی توانسته بشود...
---
نسل امروز را شهبازی در نفس عمیق خوب تصویر کرده. خیلی خوب... عالی.
---------------------------
من در یک مقیاس جهانی می گویم همیشه یک نواخت. بازیگران درجه اول هرگز یکنواخت نیستند. در ایران هم بازیگرانی بزرگی داریم که یکنواخت نیستند. شکیبایی بازیگر خوبی بود. هامون اش درخشان بود. شاید روز روزگاری هم. اما هر چیز دیگری از او دیده ام بازی درجه یک نبوده و خود را تکرار می کرده است. نفس عمیق را هم باید امشب دوباره ببینم. همه دوستان ام همین را می گویند. من در آن نوری ندیدم. شاید باید با نگاه دیگری دوباره تماشایش کنم. - سیب

سلام
به شعرهاي ما سري بزنيد
كاش نظرتان را مي دانستم
--------------------------
خیلی دلم می خواهد چند کلمه ای گاهی با شاعران جوان حرف بزنم. شاید فرصتی پیش آمد. - سیب

چند روز پیش داشتم نقد آوینی بر فیلم هامون را می‌خوندم، حتما خواندیش و اگر نه که با گوگل راحت پیدا میشه. به نظرم نقد و تحلیلش بسیار ایدئولوژیک و بد بود. اما در عین حال چیزهای جالبی هم درش پیدا میشد. یکیش این بود که از دست یک منتقد فیلم بسیار عصبانی بود و به قول خودش اشک ریخته بود یرای اینکه آن منتقد گفته بوده فیلم هامون یک فیلم ولایت‌گراست و هامون داره دنبال ولی می‌گرده. امروز که نوشته شما را دیدم یاد اون حرف افتادم.
------------------------------------
حتما می گردم و پیداش می کنم و می خوانم. مساله ولایت مساله ای بنیادین در فرهنگ ما ست. اینکه چرا آوینی عصبانی شده اهمیت زیادی ندارد. ممکن است فکر می کرده ولایت معنای ویژه مورد نظر او را باید داشته باشد. اما این موضوع در فیلم خیلی روشن بیان می شود. - سیب

واقعا همين طور است كه فرموديد.

احسنت!‌دست مريزاد! اين «ولايت» گم‌شده است که مردم را سخت حيران می‌‌کند؛ ولايتی که بديل‌های‌اش همه قلابی از آب در می‌آيند. اين‌که عصر ولايت تمام شده است را من دقیقاً نمی‌دانم. نمی‌شود با قطعيت تمام نظر داد. اما بدون شک ولايت‌جويی در گرداب بحرانِ عميقی افتاده است. ولايت دارد دگرديسی پيدا می‌کند و چيز ديگری می‌شود. باید ديد این «کاريزما»يی که شکيبايی برای مردم داشته چه فرقی با بقيه‌ی کاریزماها دارد (اگر دارد)؟ اين همه ستاره‌ی سينما، اين همه سلبريتی، آيا مثل او از مردم دل می‌برند؟ اما نکته‌ی مهم به نظر من همان ولايت‌جويی است که چيز مهمی است.