مهدي جان

فکر مي کنم تعريفي که از روشنفکر مي دهي خيلي نزديک به تعريف آنتونيو گرامشي است. گرامشي روشنفکري را در مفهوم گستره اي به کار مي گيرد. او حتي کارگزاران دستگاه هاي دولتي را نيز جزو روشنفکران به حساب مي آورد. موضوع جالبي را مطرح کردي که اگر فارغ از دعواو بحث هاي انحرافي در مسير درستي پيش برود شايد به رفع سوء تفاهم هاي بسياري که در اين زمينه هست کمک کند.
به نظر من اگر از اول به جاي مفهوم شهري و شهريت مدرن و مدرنيته را به کار مي بردي بهتر بود. فکر مي کنم کسي با اين حرف که روشنفکري مفهومي مدرن است و مربوط به مدرنيته مشکلي نداشته باشد.اگرچه گرامشي به تقسيم بندي روشنفکر شهري و روستائي نيز اعتقاد دارد.
----------------------------
ممنون. البته روستای ما با روستای گرامشی متفاوت است! ولی من به روشنفکران برآمده از روستا معتقدم يعنی اين را در ايران می بينم و بسياری از روشنفکران ما هم همينطورند. ولی مساله ايران اين طور است که فعلا متمرکز شده بر شهر. وقتی زمان توجه به روستا هم رسيد روشنفکر روستايی اش هم پيدا می شود روشنفکری که به حذف روستا و تحقير روستا و رها کردن روستا فکر نمی کند بلکه فکر می کند تا روستا از قافله مدرنيت و مدرنيزاسيون عقب مانده باشد مدرنيت در ايران به جايی نخواهد رسيد. - سيب

یاد یکی از پست های قدیمی-تان افتادم، روشنفکر ترجمه ای*. ارشیتکت های این دوره-زمانه اگر روشنفکر باشند، ایا ترجمه ای هستند؟
* این اصطلاح را از همان پست-تان وام گرفته ام.
----------------------
روشنفکری در ايران به ويژگی هايی مشترک شناخته می شود. از جمله همين ترجمه ای بودن. حق با شماست. گفتم که ديد اين روشنفکران معمار آمريکايی است. و ترجمه ای. بخوانيد تقليدی. - سيب

نسیم دریا چشمهایش میشی بود وگرنه گرگها به آب نمی زدند.

چه چیزی اینطور مشوش‌تان کرده است؟! ... نقد هرگز منصفانه نبوده و نخواهد بود.

راستی! به من رأی می‌دهید؟!

مشکل شخصی من با مطالب جدی تر سیبستان همیشه همین بوده است که چون قالب وبلاگ اجازه غور بیشتر نمی دهد، نمی شود چارچوب های اولیه بحث را فهمید. شما هی گزاره هایی می خوانید که با آنها یا مخالفید و موارد نقضش به خاطرتان می آید، یا وسط بحث گم می کنید که با توجه به فلان و بهمان که نویسنده اول گفته، مگر فرض بر الف نبود چرا یکدفعه ب آمد در کار و خوب همیشه این حرف صحیح است که نمی شود در وبلاگ همه تعاریف و چارچوب ها را آورد و سیبستان به عنوان یک وبلاگ و همه آنچه تا حالا نوشته باید اساس این مطلب خاص باشد نه خود مطلب. مشکل کسانی که عادت دارند بحث ها را به شکل علمی و بر اساس معیار های خاصی دنبال کنند همین است. یک سوال اینست که آیا اصولا وبلاگ کشش این کار را دارد و اگر بله چرا نمی شود یک مقاله علمی توش نوشت.(با همان اصول ولی شاید کو تاه تر، یا حتی بلند تر، چه اشکالی دارد) سوال دیگر اینکه اگر این تعریف خاص از وبلاگ به عنوان مجموعه نوشته ها و باور ها و سنگ بناهای اعتقادی و یا حتی استعاره ای از خود شخص و بودنهایش باشد ، آنوقت تکلیف آدمهای تازه وارد چیست ؟ بروند دنبال لینک مطالب مربوطه و دو سه روز سیبستان را تورق کنند یا بروند کشکشان را بسایند؟
ضمنا من شخصا تکلیفم را با این نشانه شناسی نمی فهمم شکلی که اینجا استفاده میشود که معمولا معادل است با "سیمپتوم شناسی" یا بعضی موارد دیگر "الگوری " یا حتی سمبل شناسی. نشانه شناسی اولیه یا سمیولوی از آن نمی فهمم.
-----------------------
نشانه شناسی به معنايی که سوسور به کار برد البته در اينجا به کار من نمی آيد گرچه به عنوان دانشجوی ادبيات و زبانشناسی از همين جا شروع کرده ام اما لزومی هم ندارد که توسعه بحث نشانه شناسی حتما در همان چارچوبهای سوسوری باقی بماند هم عقلا و منطقا اين اصول قابل گسترش بوده و هستند و هم عملا اين اتفاق افتاده است و دامنه بحث بسيار فراخ شده است. کار من مقاله نويسی در باب نشانه شناسی که عمدتا هم ترجمه است نيست. کار من محک زدن توانايی های نشانه شناختی فهم برای درک مسائل اجتماعی است. خوانندگان هم هميشه بايد حداقلی از سوابق بحث را دانسته باشند تا از بحث سر در آورند و اشاره ها را بگيرند. چنانکه می نمی توانم از خودم انتظار داشته باشم بدون دانش سينمايی بتوانم رابطه درستی با نوشته های يک وبلاگ نويس سينمايی برقرار کنم. بی رنج مطالعه و تامل گنج نقد و تفاهم به دست نمی آيد! - سيب

آقای جامی،
من فکر می کنم منظور و مشاهدتان را بدون اشاره به نشانه شناسی و ...هم می توانستید بیان کنید، راستش را بخواهید مطلب اولتان را چندبار خواندم، و به نظرم آمد که بعد از پاراگراف چهارده به بعد آنقدر سریع ازمطلبی، به مطلب دیگر رفته اید که هربار پاراگراف آخر را جدا از ابتدای متن احساس کردم.
ضمنا در آن نوشته مطالبی را مطرح کرده اید که به نظر من برای اثبات به میزان بیشتری مقدمه(از جمله مشاهده و ...)، نیاز داشت.تا آنجا که من فهمیدم اصل نقد جناب داریوش خان به ناکافی یا نامناسب(نادرست) بودن مقدمه های شما بر می گشت.
کاش چهارچوب بحث و استدلالتان را مشخصتر می کردید تا بحث دقیقتر و روشنتر میشد. فکر می کنم مشکل عمده در اینجا عدم وضوح و تعدد ادعاها باشد، انگار که چندپست را در یک پست نوشته اید.

اصلا قصد داوری درباره درستی نتایجتان نداشتم، امیدوارم توانسته باشم منظورم را بیان کنم.

--------------------------
ممنون از تذکر تو. ولی توجه داری که من دارم قلم انداز و وبلاگی می نويسم نه يک مقاله آکادميک. دارم فکرهام را در ميان می گذارم برای کسانی که شايد مشاهدات آنها نيز با حرفهای من همسو باشد. ولی مشکل در ميزان ارائه مشاهدات نيست به گمانم. مساله عادات ذهنی است. من اما می کوشم هميشه زاويه ای باز کنم و از آن ببينم که درست بر خلاف عادت است. سعی می کنم از پس حجاب ضديت با ايران و حکومت ايران نگاه نکنم. و صد حجاب ديگر و تابوی ديگر. ولی سعی خواهم کرد تا قدر ميسور تنظيم بهتری از حرفهام ارائه کنم. شايد هم می خواهم همه حرفهام را يکبار بزنم و بعد بازنويسی بهتری از آن در خلال بحث ها به دست دهم با توجه به پرسشهايی که می بينم مطرح می شود. وبلاگ بالاخره برای همين است ديگر. گفت و گو و رفت و امد خوانندگان به آدم می آموزد. آدم وقتی می نويسد فکر می کند بسياری با او همسو هستند ولی وقتی مطلب خوانده می شود تازه می بيند کجاها سطرهای سپيد خوانده نشده است. خوبی نقد فوری رفقا هم همين است که اين زوايا را برای نويسنده روشن تر می کند. اما بدون اشاره به نشانه ها من هيچ کاری نمی توانم بکنم. من فقط نشانه ها را می بينم و می کوشم تفسير خود را بر مبنای نشانه ها بگذارم. چطور می گوييد بدون نشانه ها می شود همين حرفها را زد. اگر هم بزنيم نشانه در عمق بحث وجود دارد فقط نمی دانيم که داريم با اتکا به نشانه حرف می زنيم. من اين منطق را عريان و برجسته می کنم. همين. - سيب

مهدی عزیز! خودمونیم ها! ولی قبول کن که برداشت مناسبی از انچه در ایران دیدی نداشتی
---------------------
از اين بدتر نمی شود حرف زد. يعنی تمام آنچه گفتم نادرست است و نامناسب؟ آخر دو کلمه شرحی توضيحی. هر چه بر خلاف عادت تان بود بايد بزنيد به ديوار؟ - سيب

http://nilgoon.org/pdfs/nikfar_soroush.pdf
Sorush and Nikfar

فقط يک توضيح و نکته را می‌افزايم: من خود اذعان کرده بودم به اين‌که در آن مورد تند رفته بودم. اما تو آيا می‌خواهی به اعتبار اين‌که در يک - يا چند نکته‌ خطا کرده‌ام - تمام نقدی را که بر تو دارم بی ارزش قلمداد کنی؟ سخن نيکفر صحيح است که بررسی انتقادی خوب باید منصفانه باشد. اما اين دليل نمی‌شود که هر نقدی لزوماً بر خطا باشد و نادرست. اگر من به استدلال تو ايراد می‌گيرم - که می‌گيرم - ساختار استدلال‌ات را ضعيف يافته‌ام. حال گرفتم که بر آشفته‌ام يا تند رفته‌ام يا عنان صبر از کف داده‌ام. این‌که برآشفته شده‌ام آيا ساختار استدلال مرا معيوب می‌کند؟ تو به آن‌جايی می‌توانی خرده بگيری که استدلال‌اش عيب دارد، نه اين‌که در سراسر يک متن دو جای مخدوش پيدا کنی و بگويی اين نويسنده‌ای که اين جاهای متن‌اش مخدوش است،‌ بقيه‌ی حرف‌های‌اش هم بهتر از اين نيست. در نوشته‌های خودت يک بار ديگر دقت کن و نقد کسان را از خودت ببين و نقد خودت را هم بر ديگران مقايسه کن.

باز سعی می‌کنم توضيح بيشتر بدهم که جای دلخوری نماند و روشن شود من دقيقاً به ساختار استدلال‌ات خرده دارم، نه اين‌که دانش‌ات را از کجا آورده‌ای.
-------------------
داريوش عزيز، من فقط خواستم به نکته انصاف و بی انصافی که در کامنت مطلب پيش گذاشته بودی جواب دهم و نه به نقد تو. يعنی نقد يک تعبير تو بود و نه نقد مطلب تو که حاوی خطاهای بسيار ديگر است. - سيب