با پوزش، در فرسته قبلی نشانی من غلط تايپ شده.

سخنان نيک که از مرام نيک بر می آيد.

اما از بخت بد، صليبيون در اين ادعای پوشيده خود حق به جانب اند که امروزه اسلام در تصويری فراگير و کلی، يک چرخ قهقرايی است و يک کيش ارتجاعی. وگرنه تا امروز بسياری از کشور های اسلامی گروگان مجادلات ابتدايی ريش و فش و شلوار و دامن نمانده بودند. انگار ريش بيشينه آقايون در پيشينه گير کرده. اين ريش را که زير سنگی در بيابانی در سده های هفت و هشت ترسايی گير کرده، بايد قيچی زد، تا راه آقايان به سده بيست و يک هموارتر شود.

اين ايستايی مرداب گونه ذهن ها را نازا کرده، به گونه ای که از زمان پور سينا تا کنون مردمان معروف به مسلمان ديگر حرفی برای گفتن ندارند. از زمان قرمطيه و معتزله و قدريه و ... بدين سو تلاش ها برای تکان دادن آب اين آبگير عقيم شده. پويايی پر پر شده و ايستايی در حال توليد کرم های فراوانی است که اين سيب را فاسد می کنند. جسارت دستکاری و تحول در اين کيش به رويا مبدل شده و درک واقعيت های جهان امروز به نهايت کندی رسيده.

هنوز احساسات لطيف انسانی منفذی برای بروز نداردند. هنوز يک ايراد لفظی می تواند منجر به اعدام يارو شود، هنوز مجازات عشق سنگسار است، هنوز صليبيون قادر اند با انتشار چند نگاره مسخره مسلمانان را به کردار مسخره وادارند...

ای کاش يک مسلمان قادر بود ادعای تصويرناپذيری محمد و آل محمد را به چالش بکشد و در درون اسلام فضايی تازه بيافرد. صدها سال پيش شيرمردانی قادر بودند اين کار را با کمال متانت انجام دهند. پس اين يک سير قهقرايی نيست که چيست؟

اسلام اگر می خواهد پا بپای جهان امروز باشد و توطئه صليبيون را نقش بر آب کند، بايد آبش را تکان بدهد و پويا و اصلاح پذير باشد. اين از صداقت های تاريخ است.

با ارج و سپاس
دوستار شما

آقای سیبستان ترجیحن دانشمند، مرز ها مشخص تر شده و شکافها عمیق تر.زمانی روشنفکری دینی یا اعتدال اسلامی نقش متعادل کننده را داشت که تعادلی برقرار بود و قرار بود بر قرار بماند. این نبرد یا هر نبردی آغاز واژگونی پایان تعادل پیشین و ایستایی ناشی از آن است و پیدایش تعادلی جدید با شرایطی جدید و البته نقش هایی جدید. باز گرداندن وضعیت به همان تعادل شکننده پیشین آن هم از راه خطابه و نصیحت نه کاراست و نه ضروری.
سیبستان، انکار غم انگیز ترین ابزار ما در مواجه با هر دشواریست که متاسفانه به وضوح در صدای ضعیف روشنفکری دینی شنیده می شود، تازه به قول یکی از دوستان با چاشنی تئوری توطئه تلخ تر شده .
اینکه غرب(که همین اشاره مبهم به مفهومی نا مشخص از انکار تفاوتها و ساده سازیهای گمراه کننده در گفتمان حاکم بر روشنفکری دینی مورد بحث خبر می دهد) یاوه سرایی می کند که غالب مسلمانان کم سواد، فقیر و فناتیک هستند، شکر می خورد که می گوید شاید همه مسلمانان تروریست نباشند ولی تمام تروریستها مسلمانند(چه کسی در چه مقامی این حرفها را زده؟؟) و بدون پاسخ مشخص به این پرسش خود مطرح کرده به دنبال همانند سازی میرود که مثلا ارتش جمهوري خواه ايرلند يا بريگارد سرخ هم مسيحي بوده اند(يك مغلطه ديگر) و تروریست هم بوده اند.
آنگاه خود غرب کذایی را مسئول بحران جاری می داند(بدون آنکه بحران را تعریف و حدود آن را مشخص کند،مثلا اعتراضات به کاریکاتورها را تا کجا می پذیرد؟) و کشور های مسلمان را قربانی تهاجم سیستماتیک کشورها، رسانه ها، دولتها و ارتش های غربی معرفی می کند( گو اینکه سازمان دهنده مخفی غربی!! پنهان که اختیار رسانه و افکار عمومی و تصمیمات سیاسی و اقتصادی و امنیتی سیاستمداران را در دست دارد را معرفی نمی کند) و برای آن هم به چند مثال و نقل قول(مثلا تکرار هزار باره "جنگ صلیبی" بوش )اکتفا می کند و جالب اینجاست که این گونه برآشفتن های میانه روان اغلب مورد ستایش تندروترها قرار می گیرد(نگاهی به کامنت های مثبت بیندازید، در تمام مقاله های اینچنینی) و در پایان مخاطب (مجهول) را از خطر تضعیف میانه روی اسلامی می هراساند(سوال اینجاست که تندرو های مسلمان زیر گوش چشم همین میانه روان در هنگامه قدرتشان بالیدندو نیرو گرفتند و حالا ضعف این جریان ذاتا کم توان و کم خواه چه اهمیتی دارد؟).
مگر می شود سنت خشن و ناسازگار و تعصب و کم دانشی کور حاکم بر بخشی از کشور ای اسلامی را منکر شد؟ میشود چشم بر رکود علمی اقتصادی و فرهنگی کشورهای مسلمان بست و تنها غرب را مسئول مقصر این تیره روزی دانست؟و مگر می شود بر پایه شریعتی چنان صریح و قاطع و نظام یافته چون اسلام به کلی گویی و چند پهلو شنوی روی آورد و غایت مطلوب را در آرامش خارج از مسئولیت و ناپایداری یافت که در کسوف نیرو های محرک جامعه همه گیر می شود؟ و به پیشرفت تدریجی دل بست و وعده آینده نا معلوم را داد؟
این چند سوال چیزی نبود که شما یا دیگران ندانند(همانطور که در پانوشت اشاره ای کردید) ولی اشاره صریح چند باره به آنها شاید رانه تجدید نظر و بازسازی بنیان اندیشه اعتدال اسلامی را نیرو مند تر سازد.شاید در تعریفی دوباره و کلی خود و جهان، سنت و مدرنیته و شریعت و سکولاریسم را بازتعریف کنید تا در فضای مشخص تر بتوانید نقش و اثر و مشخص تر و موثر تری داشته باشید.

سلام... اين نظريه اي است كه من هم كاملآ بهش معتقدم. شايد اسلام معقول و ميانه رو ضرري براي افراطيون امريكايي نداشته باشه ولي قطعآ اسلام تندرو و بي منطق به سود اونها كگار خواهد كرد. و متاسفانه اين روزها دور دور تندروانه و روشنفكري و ميانه روي محلي از اعراب نداره... يا حق!

خيلي مخلص مهدي آقا هم هستيم. شديد!

وای اين يکی ديگه خيلی خره! ميگه: «هتاکی نسبت به کوچکترين رگه های ايدئولوژيک هم نکوهيده است»:
http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=294055

حل اختلافات و مديريت خشم

Conflict Resolution & Anger Management

متاسفانه رنج و حرمان مردم عراق ابعادی تازه و بس خطرناک پيدا کرد. در اين که انفجار گنبد حرم امام دهم و يازدهم شيعيان يک توطئه بس ناجوانمردانه است، شکی نيست. حال چرا بايد نود مسجد سنی ها مورد حمله شيعيان قرار گيرد و مرگ حداقل نوزده نفر را در پی داشته باشد؟

مردم عراق سال هاست که گرفتار جنگ هستند. کشورشان اشغال شده و شاهد بدترين و شنيع ترين اعمال ضد بشری که در طول تاريخ به وقوع پيوسته است، بوده اند! هم مردم عادی، هم نخبگان، و هم رهبران سياسی آن کشور نياز به کمک دارند تا بتوانند بر خشم ناشی از سرخوردگی ها و مرارت های خود فائق آيند. بايد به کمک آن ها شتافت! رهبران دينی دو طرف هر چند صادق شايد فاقد تجربه و دانش لازم برای مديريت خشم مردم باشند! شخصيت های فکری بيطرف و دانشمندان و متخصصين بايد سريع به وظيفه انسانی و بشر دوستانه خود عمل کنند!

سلام.
متن مستدل و مسؤولانه‌اي است. امروز، معتقدان به دموكراسي، مدارا و ازادي و نقش خطيري در تعديل فضاي خشونت‌بار فعلي و پيش بردن آن به سوي صلح و تفاهم دارند. لازم است كه در جهت روشنگري اذهان، فعال‌تر عمل نمايند.
از آقاي ايرواني هم خواهش مي‌كنم كه از خشونت كلامي پرهيز نمايند!چون خشونت زاينده مرگ است و بعيد مي‌دانم ايشان ميانه خوبي با آن داشته باشند. پس اگر به حقيقت از خشونت گريزانيم. تلاش كنيم تخم آن را نكاريم.
خشونت كلامي را دست‌كم نگيريم. چون همه چيز از همين كلمات آغاز مي‌شود.

آقای عزيز،
اگر بر هر چه من نوشته ام چشم خود را می بنديد و هر چه دل خودتان می خواهد می گوييد از من چه ساخته است؟ در طول اين بحث های اخير من چندين مطلب نوشته ام و ايستاری را توضيح داده ام که فکر می کنم مذهبی و غيرمذهبی با آن می توانند تفاهم داشته باشند و آن را به سود ايران واسلام هم می دانم. اگر شما آنها را نخوانده ايد يا بد خوانده ايد يا فکر می کنيد از من بهتر می دانيد که من چگونه فکر می کنم دست کم دو کلمه به جای پرخاشجويی استدلال بياوريد. ضمنا توجه داريد که مطلب اين پست نقل است و نه نوشته من. حرف من همان دو کلمه آخر نقل است. اگر بگوييد کجايش مضحک يا خنده دار يا بزک کرده و اداست آن وقت شايد بتوان قبول کرد که موضع خود شما مضحک و خنده دار و ادا نيست.

روز به روز مضحک بودن اداهای روشنفکرانه امثال شما وضوح بیشتری پیدا می کند. این تئوری توطئه ها از طرف امثال تو فقط یک چیز را ثابت می کند و آن هم این است که در باطن بین آن دیوانه های سفارت خوار اسلامی و شما نمونه های بزک کرده اش هیچ تفاوتی نیست. خمده دار نیست که با این پست ها بیشتر نشان می دهید که مشکل اتفاقا از خود اسلام در ریشه اش هست و نه در جای دیگر؟