:: شوخی با مرگ ديگران
:: قلمدون
:: يلدا با انار سمرقندی
:: از نياوران تا ارتکند
:: درختان دوشنبه 80 ساله شدند
:: ضدمقدس، تلويزيون و ترور
:: جمهوری عيسوی آمريکا
:: عکس: تصوير يا توهين
:: شارون مبشر صلح
:: دانی کجاست جای تو؟ خوارزم يا خجند
:: اجماع جهانی: بيزاری از جنگ و اشغال
:: ايرانيان دات کام
:: طيف رنگين صداهای آسيای ميانه
:: آواز همسايگان
:: خاتمی، انار و خلعت
:: روشنه و منوره، طراحان مد تاجيک
:: درخت های دوشنبه چقدر شبيه تابلوهای سهراب است
:: گلريزان
:: به دست شاه وشی ده که محترم دارد
:: المپياد دختران از نوع هفتم
:: تاجيکستان پاره ناشناخته تن ايران
:: آخرين عشق پيکاسو
:: شب ايران در موزه آلبرت و ويکتوريا
:: اين داغ کجا بريم؟
:: بهار در لندن
 
 
غدیر قم یا تاجگذاری اسلامی  |:|   سلطان به سلام حوزه می رود  |:|   A Day with Ridley Scott, who excluded us  |:|   سلطان، ارمنی کشی از روزنامه نگاران و ریدلی اسکات  |:|   ژورنالیسم ایرانی و اکتیویسم انقلابی  |:|   فیل های رسانه ای از نفس افتاده اند  |:|   متن پیشنهادی قانون اساسی جمهوری آینده ایران  |:|   تنها یادداشت بدردبخوری که پس از مرگ هانتینگتون به فارسی دیده ام  |:|   داستان زمانه و گسست ارتباط آن با مخاطب  |:|   گفتگوی من و بیلی با نویسنده سیبستان - نشر مجدد  |:|   [بايگانیِ لينکدونی]
 
 
 
 

حلقه ملکوت
دفتر زمانه
سايت فيلم چرخ و فلک
نامه های عاشقانه يک پيامبر
مصحف با قرائت و امکان جستجو
شريعت عقلانی
در باره شریعت و عقلانیت
ايران و جامعه اطلاعاتی
کتابخانه فارسی آنلاين
وبلاگ ایرانی: 60 هزار سردبیر
هند در هویت ایرانی
شبهای موسیقی در ریگستان سمرقند - ویدئو و عکس
از شهر خدا تا شهر دنیا
شراب نیشابور
سکس، جنسیت و عشق در ایران
زندگی خصوصی و عرصه عمومی، سوی ناگفته زندگی ایرانی
ورقی چند از تاریخ گل و گلفروشی در ایران
سیمین و شعر طلایی اش
کارت پستالهایی از تاجیکستان
سمرقند
فرهنگ تاجيک
چهره های فرهنگ تاجيک
تاجيکان از چشم دوربين
بهشت تقسيم شده
مثل نان سمرقندی
از سمرقند تا دوشنبه
هويت تاجيکی
لينکستان تاريخ ايران
سايت جامع پارتيان
نمايه مجلات داخل ايران
راهنمای سايت های افغان
آينه افغانستان
Wong Kar Wai
Thoughtland
HAWCA
International Crisis Group
Alan Sokal
Prospect Magazine
Counter Punch
New Yorker
Davlatmand and Whirling Tajik Dancers
The Prokudin-Gorskii Photographic Records
Kargah
Marge Casey
Fleurs du Mal
آرزو بر باد - پی‌دی‌اف
 




 
June 8, 2005  
دلم برای وطنم تنگ می شود  
 
در باره فوتبال و ما هزار حرف نگفته هست اما از آن ميان می گويم فوتبال را دوست دارم چرا که به مردم من شادی می بخشد - شاديی چنان فراگير و متحد کننده که رهبران سياسی را وامی دارد با پيام تبريکی خود را در آن سهيم نشان دهند و از قبل اين هماوايی سهمی سياسی برای خود دست و پا کنند. فوتبال معيار ما شده است. هويت ما شده است. پرچم های ايران است که در دستها می چرخد و بر چهره ها نقش می شود. هيچ کدام از نشانه های هويت ايرانی چنين آشکارا با پرچم آميخته نشده اند. فوتبال يعنی جشن پرچم و دست افشانی خيابانی و فتح شهر به دست مردم.  کاش رهبران نيز می آموختند همه جا با مردم هماوا شوند و با ايشان نستيزند. کاش همه خواست ها و اميدها و حرفهای مردم هم مثل جشن پس از فوتبال روشن و عريان بود و نمی شد آن را "ناديده" گرفت. 

عکس از وبلاگ کسوف
عکس از ايسنا
عکس تماشای بازی ايران-بحرين از کسوف و عکس جشن خيابانی پس از پيروزی از ايسنا

نيز:
پيروزی زنان در ورود به استاديوم به قيمت يک پا شکستگی، زن نوشت
Send to    Friend's Email:
Your Email : 
 
آدرس دنبالک اين نوشته
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/663
نقد و نظر

خب اگر در لندن باشيد يا اين طرفها آمديد خوشحال می شوم با کارهاتان بيشتر آشنا شوم. اگر چيزی نوشته باشيد هم خوشحال می شوم بخوانم. اين نشانی ايميل من:
mehdi.jami@gmail.com

Posted by: سيبستان at June 12, 2005 12:59 PM



بسيار ممنونم از راهنماييتون در باره هزارويكشب. من دانشجوي دكتراي انيميشن هستم در انگليس و ميخواستم نگاه ايراني به هزارويكشب را بدانم.

Posted by: fereshteh shakib at June 12, 2005 12:23 PM



سلام. این زبان فارسی چه پیچ و خم هایی دارد. مرسی، چیز یاد گرفتم. هرکس هرطور که خواسته آنقدر آن را پیچانده که اگر جز این می بود عجیب بود.

Posted by: مانی at June 11, 2005 11:26 AM



خانم شکيب عزيز،
بهترين مطالعه ای که من می شناسم همان "افسون شهرزاد" کار جلال ستاری است از انتشارات توس. اما اخيرا در ايران چند کار تازه در باره هزار و يکشب درآمده است که من هنوز نديده ام. مجله پيام مردم هم آخرين شماره خود را به هزار و يکشب اختصاص داده است. اما در باب هزار و يکشب به زبان های غربی دهها کتاب هست ولی مرجع اصلی که همين اواخر چاپ شده است "دايره المعارف هزار و يکشب" است از اولريش مارزلف و دو همکار ديگر او. بايگانی يکی دو ماهه اخير سيبستانک را نگاه کنيد بايد مشخصات آن را بيابيد. در باره انيميشين هم بهتر است از طريق سايت هوشنگ گلمکانی يا فانوس خيال بهروز تورانی با اين اهالی سينما تماس بگيريد. اطلاعات من حرفه ای نيست.

Posted by: سيبستان at June 10, 2005 2:34 PM



سلام من ايميل شما رو ندارم. ولي يك سووال دارم در باره مطلبي كه در بي بي سي درباره جلال ستاري نوشته ايد و نياز به راهنماييتون دارم. يك مقاله دارم مينويسم درباره انيميشن و هزارويكشب و اورينتاليسم و سخت دنبال يك منبع فارسي معتبر درباره هزارويكشب.
با تشكر فرشته شكيب

Posted by: fereshteh Shakib at June 10, 2005 2:01 PM



ای مانی نکته گير! پوزيسيون من پوزيسيون زبان فارسی + چاشنی دلتنگی ست. اگر می توانی بگويی وطن من، پرچم من، کشور من، ايران من، دين من، همانطور هم می توانی بگويی ملت من يا مردم من. موضع اعليحضرتی وقتی ست که نسبت عمومی نباشد -يعنی هر کسی بنا به خصلت زبان فارسی نتواند آن را بگويد- مثلا بگويی رعايای من يا حتی نرم تر: فرزندان من. باری نکته سنجی ات خوب است قضاوت زودهنگام ات بد. فارسی ات بدتر!

Posted by: سيبستان at June 9, 2005 12:49 PM



سلام

تبريك مي گويم.

Posted by: ایران امروز at June 9, 2005 8:13 AM



سلام اعلیحضرت
فوتبال را دوست دارم چرا که به مردم من شادی می بخشد!
«مردم من»؟ از چه پوزیسیونی حرف می زنید؟

Posted by: مانی at June 9, 2005 7:59 AM



ايول به همگي... همگي خسته نباشيد... به همه تبريك ميگم... .

Posted by: حسين at June 9, 2005 6:27 AM



آقای جامی عزيز، بسيار نگران اکبر گنجی هستم. دلايل نگرانی را در وبلاگم نوشته‌ام، لطفاً قبل از اين که دير بشود کاری بکنيد، اگر همين الآن دير نشده باشد.

Posted by: امين at June 9, 2005 5:23 AM


نظر دهيد









اطلاعات به خاطر سپرده شود؟









 
پيوند  
دنبالک 0
نقد و نظر 10
چاپ کن
بفرست