آقاي سيبستان عزيز:
شما اينگونه نگاشته ايد: "رئيس جمهوری که می دانيم قدرت اصلی نيست و هميشه تحت الشعاع دولت سايه قرار دارد."
اما به گمان من اين رئيس جمهور است كه در حقيقت دولت سايه است و دولت واقعي، آن رئيس هزار دستاني است كه پيدا و پنهان صحنه گردان و حاكمي مادام العمر است. به ديگر كلام در ايران امروز اين دولت است كه نهادي موازي با اركان قدرت محسوب ميگردد و با آنان ميسازد.
من نمي دانم كه در چنين دستگاهي بواقع بايد راي داد و باري به هر جهت مشاركتي مدني داشت؟ ( دست كم با اين توجيه كه انتخاب بد- از بدتر ها گزينه اي بهتر است ) و يا با سكوت و راي ندادن و يا راي سفيد ( بقول آقاي سحر خيز ) خاموشي معترض بود.
آقاي جامي گرامي چون هميشه از مطالب پر مغز شما بهره ها و نكته هاي فراوان آموختم.
باغ جانتان بهاري باد

خیلی از وبلاگتون لذت بردم
دست خدا به همراهت .

به نام حضرت دوست
سلام جناب آقاي جامي:
اين كه از يك انسان با محدوديت هاي بيشمارش انتظار داشته باشيم در كسوت يك قهرمان ظاهر شود عادت ديرينه ماست.
در اين مدت رياست جمهوري آقاي خاتمي نيز مشكلاتي بود كه نمي توان ناديده گرفت وگاه بسيار آزاردهنده بود كتمان نمي توان كرد. ولي آيا همانقدر كه به تحليل ناملايمات و كاستي هاي اين دوران پرداخته ايم خوبي ها و تغييرات مثبت به وجودآمده را نيز بررسي كرده ايم ؟
آيا اين جو سياسي بوجودآمده و اين حجم از آگاهي هاي سياسي و تغيير سطح فكري جامعه و روند رو به جلو اما فرسايشي اصلاحات ماحصل اين دوران نبوده است؟!
انكار نمي توان كرد كه بيشمار آزارها روا داشته اند و جريان هاي نابهنجار بسياري را شاهد بوده ايم.
انتظار آن را داشتيم كه جاهايي برخوردهايي جسورانه تر را شاهد باشيم ولي آنچه طلب مي كرديم را در عمل نديديم .
بايد دانست پروسه اصلاحات و مساعد شدن شرايط جهت انجام بهتر و قانون مدارانه تر امور يك شبه ميسر نخواهد شد.
راه طولاني است و آرزوها بسيار .انسان آگاه به خوبي مي داند كه يك زمين باير به سرعت تبديل به گلستان نخواهد شد ولي مي توان شرايط را بهين نمود تا اين طريق پرآشوب صبورانه به سرمنزل مقصود برسد.
سبز باشيد و مهرتان پايدار

سیبستان عزیز! با نظر شما در خصوص کوچکی شانه های رئیس جمهور موافقم و توقع هم نیست که همه خواسته های انباشت شده مان در عرض 4 سال حل شود. اما به نظر شما اگر فردی مثل سحابی سال 76 و 80 رئیس جمهور شده بود اوضاع ؛ امروز؛ همین بود؟
در مورد دکتر سروش هم باید بگویم هنوز از ایشان می آموزم و شاید به جرات بگویم دیندار بودنم را مدیون اوهستم. هر چند که در برخی موارد مثل دموکراسی مینی مال با او تفاوت نظر دارم. من به خاطر دکتر سروش چنان بلایی بر سرم آمده که تا آخر عمر اثرش محو نمی شود.
نکته دیگر آن که من از کد بلاگ رولینگ شما استفاده می کنم. امکانش هست نام وبلاگ مرا نیز در آن لیست بگنجانید؟ ممنون می شوم.

کسانيکه بعد از انقلاب بدنيا آمده اند و يا سنشان بحدی نيست که اوضاع قبل از انقلاب را به ياد بياورند، شايد فکر کنند که اين مشکلاتی که شما متذکر شديد ويا آنهايی را که نقطه بهشان اشاره کرده بود زاييده انقلاب اسلامی بوده است. ولی بيشتر اين مشکلات قبل از انقلاب هم وجود داشته، بعضی هايشان بدتر شده و بعضی ديگر بهبود پيدا کرده اند. بعقيده من مشکل اصلی که در حال حاضر وجود دارد و در زمان قبل از انقلاب کمتر به چشم می خورد، نوميدی در بين قشر جوان است. البته دليل اصلی آنهم نوميدی به شخصی بنام خاتمی است که هشت سال پيش نسل جوان به او دلبسته بود ولی اکنون کاملاً از او و ديگر سران قوم دلزده شده است. اگر اين مشکل حل شود آنوقت می توان اميد داشت که مشکل های ديگر هم حل شوند.

اگر هزينه هاي نظامي رژيم به يك چهارم برسه، و دزديها و كمك به خارجيها قطع بشه ايران با اين قيمت نفت به طرز سرسام آوري رشد اقتصادي خواهد كرد. طي يك دوره هشت ساله ميتوان بيكاري را به بيست و پنج درصد ميزان فعلي رساند. يعني از هر چهار نفر، سه نفر شاغل شوند.

خواندمش

سلام. کسی که میخواهد بایک ضرب همه مشکلات را حل کند، در واقع خواهان حل مشکلات نیست. عدم علاقه به «قدم های کوچک و صبورانه به سوی هدف» در ذهنیت بخش بزرگی از «اهل فکر» جامعه ما جای محکم خود را دارد.

به نظر من يكي از مشكلات اصلاح طلبان اين بود كه انتظاراتي كه در جامعه ايجاد شد با توان آنها انطباق نداشت. امروز همه مي گويند ظرف هشت سال هيچ كاري نشد - كه البته درست نيست. ولي اساسا ظرف هشت سال با پيچيدگي وضعيت جامعه ايران چه مي شود كرد؟ اين شكل انتظارات غيرواقعي از رييس جمهور يعني خواستن يك دولت حد اكثري. يعني اين كه ما هنوز دولت را حلال همه مشكلات مي دانيم.

عزیزم، کسی انتظار نداره رییس جمهور یک شبه کاری کنه کارستان، ولی می تونه قدم های مؤثری برداره در مورد این مسایل، می تونه از روش های علمی استفاده کنه به جای روش های بازاری... و می تونه عوامل واقعی بحران ها رو به مردم بشناسونه... وقت کم است قربان.. جهان به سرعت در حال دگرگونیه... باید هم عجله داشت...