به تمام کسانی که به جنگ اميد بسته اند، به تمام کسانی که در چهره بوش چهره يک منجی را ديده اند، به تمام کسانی که می خواهند بوش کشور را فتح کند به اين اميد که به دست آنها بسپارد، به تمام جوانانی که می گويند بگذار جنگ شود ما که چيزی برای از دست دادن نداريم و خلاصه به همه آنها که در انتظار موعود جنگ اند تا تغييری ببينند و يا از اين جنگ فرسايشی اعصاب و روان در جامعه ايرانی خسته و بيزارند می گويم از جنگ نااميد باشيد. تا  به جنگ اميد بسته ايد خسته ايد. از انتظار دست برداريد. جنگ نمی آيد. جنگی اتفاق نخواهد افتاد. اگر هم جنگی در کار باشد پاسخی به انتظار شما نيست گرچه کار را بر فرماندهان جنگ آسان می کند که اذهان را از پيش فتح کرده اند. اما اگر براستی تغييری می خواهيد به جنگ اميد نبنديد. اين جنگ ما نيست. اگر می خواهيد بايد خود بجنگيد. برای آنچه می خواهيد. هر چه هست. وگرنه مغول جنگ شما را از ميان به دو نيم خواهد کرد وقتی می آيد. 

زندگی زن است تنها جنگندگان را دوست دارد. ما بر ضد جنگی که نمی خواهيم می جنگيم. فرياد می زنيد که چه می کنيد بيهوده؟! اما شما نيز برای صلح و نشاط و آزادی يی که می خواهيد نمی توانيد از جنگيدن کناره گيريد. مشکل اين است که می خواهيد ديگران جنگی را که شما بايد بجنگيد بجنگند. از اين جنگ نااميد باشيد. مشکل در نااميدی شما از خود است. باور کنيد که اين نااميدی اين رخوت عظيم را ارزانتر  و آسانتر از حمله نظامی دشمن می توان درمان کرد. اگر هنوز گوشی برای شنيدن هست.