نزديک به 300 هزار زائر مسيحی اين روزها در لورد ( يا لوردس Lourdes)
جمع شده اند. نزديک به 10 هزار نفر از آنها بيمارانی هستند که روی صندلی چرخدار يا مستقيما روی بستر در مراسم مذهبی لورد شرکت می کنند. امروز می گفتند در ميان خطابه پاپ تنها صدايی که سکوت را می شکست آژير آمبولانس هايی بود که بايد بدحال ترين بيماران را به بيمارستان باز می گرداند يا به آنها خدمات پزشکی می رساند.

آنها جمع شده اند تا شفا بطلبند.

سالانه 6 ميليون نفر از شهرک لورد در فرانسه ( در جنوب غرب تولوز) زيارت می کنند. اين مقدس ترين مکان مذهبی برای مسيحيان کاتوليک در اروپاست.

بر اساس نوشته روزنامه گاردين 7000 نفر ادعا کرده اند که شفا گرفته اند. کليسا تنها 66 مورد را رسما به عنوان شفای معجزه آسا پذيرفته است. 2500 مورد هم از نظر علمی توضيح ناپذير اعلام شده است.

من به درست و نادرست اين خبرها حاليا کاری ندارم. اما اين واقعيت که دهها هزار نفر در يک مکان مذهبی جمع می شوند که گروهی از آنها سخت بيمارند و برای شفا و معجزه آمده اند انکار کردنی نيست.

اين گونه خبرها کمتر در رسانه ها منعکس می شود يا در انبوه خبرهای ديگر گم می شود. کمتر از آن ما ايرانی ها از آن با خبر می شويم و کمترين شمار از ميان ما ممکن است به اين خبر ها فکر کرده باشيم که خب آيا اين همان اروپای سکولاری است که می گويند؟

ما حقيقتا با تصوير شکسته ای از اروپا آشنا هستيم. تصويری يک بعدی و دلبخواهی. ما برای ديدن حقيقت اروپا يا تصوير جامع آن حجاب های بسيار داريم.