عرفانم: همان عرفان 1374 سنه :همان آرامش تو
مثال زدني بود هنوز آن راي را داري

مهدی جان. از اين آرامش خرسندم. همين است ديکر. بايد تاب آورد. پست و بلندش هم فرقی نمی‌کند. هميشه کار جهان بر اين مدار می‌چرخد. تو نيرمندتر از آنی که دست از کار بشويی. پايدار باشی!

سلام... فكر مي كنم هر كاري كه در آن رياضتي در كار باشد, ثمره هاي نيكو مي دهد و بقيه كارها همه هدرت!

خوشحالم که آرامی و می‌دانی که آرامی. من اصلاً نمی‌دانم چگونه‌ام. آرامم؟ پريشانم؟ اصلاً نمی‌دانم چيستم! گيجم و گنگ. فقط حرف می‌زنم، شايد بعضی حرف‌ها گفته نشود ولی باز هم از همان ميان حرف‌های من مثل خودم فرياد می‌کشند. گويی برای من حرف و سخن و فرياد هويت مستقل دارد. اصلاً افسارشان دستِ من نيست! خودشان برای خودشان کار می‌کند. ما هم که برگ چغندريم برای‌شان! همين‌جوری شبانه‌روز ما را رسوا می‌کنند!